PRZECENIONE_Mały żółty i mały niebieski - o emocjach, przyjaźni i tolerancji - Leo Lionni

Opis

Za pomocą niezwykle prostych ilustracji poznajemy przepiękną i mądrą historię o przyjaźni, tolerancji i akceptacji. Ta słynna książka Leo Lionniego doczekała się kilkunastu wydań i wielu tłumaczeń na całym świecie. Oto niezwykli bohaterowie tej książki – Mały Żółty i Mały Niebieski. Choć to zaledwie dwie kolorowe wydzieranki z papieru, to obiecujemy, że historia ich przyjaźni Was wzruszy i poruszy!  „New York Times” oraz American Institute of Graphic Arts uznały tę historię za najlepszą ilustrowaną książkę dla dzieci (Best Illustrated Children's Book). Stała się też inspiracją dla Hervé Tulleta, autora bestsellera „Naciśnij mnie”. Leo Lionni (1910–1999) zachęca dzieci do myślenia abstrakcyjnego, pobudza wyobraźnię czytelników do kreatywności. Zmusza do zastanowienia nad poważnymi sprawami w życiu małego człowieka: przyjaźnią, odpowiedzialnością za własne wybory, przynależnością do grupy i rodziny. Ilustracje, które powstały z gazetowych wydzieranek z potrzeby chwili (zobacz historię powstania książki niżej) pokazują, że można stworzyć coś niezwykle przejmującego za pomocą prostych środków. Książka powstała w 1959 roku, jednak wciąż niesie aktualne treści.  „Mały żółty i mały niebieski” to najsłynniejsza oraz najczęściej nagradzana książka Leo Lionniego, uznana m.in. przez „New York Timesa” oraz American Institute of Graphic Arts za najlepszą ilustrowaną książkę dla dzieci (Best Illustrated Children's Book). Stała się też inspiracją dla Hervé Tulleta, autora bestsellera „Naciśnij mnie”. Krótka historia powstania książki „Mały żółty i mały niebieski” Leo Lionni wracał z wnukami – pięcioletnim Pippo i trzyletnią Ann – pociągiem z Nowego Jorku do domu w Greenwich. Na dworzec dotarli bardzo wcześnie i wsiedli do prawie pustego wagonu. Dzieci były po raz pierwszy same z dziadkiem. Początkowo zachowywały się grzecznie, onieśmielone całą sytuacją. Jednak już po kilku chwilach para małych aniołków zamieniła się w parę małych diabełków, dziko skacząc z jednego siedzenia na drugie Pasażerów w pociągu z każdą minutą było coraz więcej. Leo Lionni zdał sobie sprawę, że jeśli szybko nie wymyśli wnukom jakiejś zabawy, to cała podróż zamieni się w piekło. Na szczęście kupił sobie magazyn „Life”, żeby poczytać podczas podróży. Zaczął przeglądać go razem z dziećmi, opowiadając im śmieszne historie o reklamach. Kiedy trafili na stronę z niebiesko-żółto-zielonym obrazkiem, Leo Lionni wpadł na genialny pomysł. Wyrwał stronę z gazety i podarł ją na małe kawałki. Dzieci obserwowały go z zainteresowaniem i narastającym napięciem. Niebieski fragment papieru delikatnie przedarł na jeszcze mniejsze kawałki. To samo zrobił z żółtym i zielonym. Na kolanach położył swoją teczkę, żeby zrobić sobie stoliczek i powiedział niskim głosem: „To jest mały żółty, a to jest mały niebieski...”. Bruno Bettelheim (austriacki psycholog, pediatra i pedagog)  Lionni jest artystą, który zachował w sobie zdolność myślenia przede wszystkim obrazami, dzięki czemu potrafił tworzyć prawdziwie szczere książki dla dzieci.   Recenzja z empik.com Książka porusza wyobraźnię, buduje napięcie i radość. Skupia wzrok i myślenie na kółkach. Kółka bawią się ze sobą, skaczą, grzecznie siedzą w szkolnej ławce, zostają same w domu. A potem uczą o sile przyjaźni, tolerancji tego, kto jest odmienny. Nie w wyszukanych słowach, a w krótkich zdaniach, prostych metaforach i symbolicznych ilustracjach, w okazywaniu smutku i mocnym płaczu, w sile przebicia swoimi postawami. Każdy może wyczytać z tej historii swoją własną. Czytelnik w każdym wieku znajdzie tu coś dla siebie (jeśli potrafi czytać obrazy i wystarczą mu krótkie zdania).   Recenzja z serwisu Małe kruki Książka powstała w 1959 roku, ale wciąż jest nowatorska, świeża i aktualna. Jest także potwierdzeniem, że genialne pomysły są zawsze najprostsze. Jak właśnie ten, aby ze strzępków kolorowej gazety zrobić bohaterów książki oraz opowiedzieć o nich nie tylko ciekawie, ale i wieloznacznie. Całą tę historię przeczytamy bardzo szybko, ale za prostą fabułą i ascetycznymi ilustracjami kryją się ważne tematy, o których warto rozmawiać. O tym, czym jest przyjaźń, miłość, rodzina, akceptacja tych, którzy są inni niż my, jaki wpływ na nasze życie mają ludzie, co stanowi o wartości człowieka. Opowieść o małym żółtym i małym niebieskim można interpretować, jak tylko czytelnik chce i czuje, dlatego ta książka nie ma jednego zakończenia.   Recenzja z serwisu Tylko dla mam. Jak wychować szczęśliwe dziecko Opowieść o dwóch, a właściwie trzech kolorach. I o przyjaźni. Pokazana w najprostszy z możliwych sposobów. I najwłaściwszy z możliwych przekazów, bo za pomocą prostego obrazka, słowa i emocji. Gdybym miała w dwóch słowach powiedzieć, o czym jest ta książka, to bym powiedziała, że o tolerancji, akceptacji i przyjaźni. Jednak im prostsza książka, tym więcej ukrytych przekazów da się w niej znaleźć. Taki paradoks przepięknych opowieści. Ona jest też o szacunku i otwartym umyśle (zerknij na ten wpis, może zechcesz z dzieckiem po