HTK-BS07 Royal Air Force paint set

Opis

Standardowe kolory kamuflażu samolotów RAF podczas II wojny światowej. Zawiera następujące kolory: HTK-B009 - Dark Earth - Używany do sierpnia 1941 roku na górnych powierzchniach myśliwców RAF w Temperate Land Scheme. Później używany na bombowcach RAF-u; HTK-B016 - Dark Green - Używany na górnych powierzchniach w kamuflażu myśliwców i bombowców RAF od połowy lat 30-tych do końca II wojny światowej; HTK-B025 - Interior Grey-Green - standardowy kolor wnętrz kokpitów samolotów RAF przez całą wojnę; HTK-B026 - Sky "Type S" - Używany na dolne powierzchnie samolotów Fighter Command od maja 1940 do sierpnia 1941. Używany również na myśliwcach-bombowcach; HTK-B032 - Ocean Grey - Używany na górne powierzchnie w RAF "Day Fighter Scheme", wprowadzony na samolotach Fighter Command od września 1941 r.; HTK-B034 - Medium Sea Grey - Używany na dolnych powierzchniach w RAF "Day Fighter Scheme", wprowadzony na samolotach Fighter Command od września 1941 r. Zestaw tych barw tworzyły kamuflaż samolotów brytyjskiego RAF bezpośrednio przed i na początku II wojny światowej. Barwy te zostały przyjęte w maju 1937 roku przez dowódcę formacji myśliwskich Air Chief Marshal Hugh Dowding-a. Początkowo schemat ten zwany był „zielonym kamuflażem" później nazwano go TLS – temperate landing scheme czyli umiarkowanym schematem lądowym. Również w 1937 roku ustalono podstawowe kolory i wzory. Standardowymi kolorami górnymi dla TLS były Dark Green i Dark Earth. W dalszej kolejności prac opracowano projekty wzorów maskujących specyficznych dla każdego typu samolotu. Stworzono również schemat dla samolotów morskich Temperate Sea Scheme TSS. Wzory te miały stanowić podstawę wszystkich przyszłych schematów kamuflażu w RAF. We wrześniu 1939 roku określono również by górne powierzchnie samolotów komunikacyjnych były wykończone w TLS a boki i powierzchnie spodnie w kolorze żółtym. W dniu 21 listopada 1939 r. Ministerstwo Lotnictwa zaleciło zmianę, zgodnie z którą samoloty szkoleniowe miały być zakamuflowane, ale boki i powierzchnie spodnie miały pozostać żółte. W dniu 1 sierpnia 1940 r. instruowano, że wszystkie samoloty szkoleniowe, samoloty komunikacyjne i eskadry transportu powietrznego z górnymi powierzchniami TLS lub TSS miały mieć dolną połowę kadłuba i wszystkie powierzchnie spodnie pomalowane na żółto. Prace nad rozwojem barw maskujących były kontynuowane po tym jak powstały wątpliwości dotyczące skuteczności TLS na samolotach myśliwskich operujących na wyższych wysokościach od 6 000 do 9 000 metrów. Przeprowadzono próby z kolorami mającymi na celu rozjaśnić schemat. Schematem składającym się z Medium Sea Grey i Smoke/Olive Grey na górnych powierzchniach ze Sky Blue na powierzchniach dolnych. Był to jednak tylko pewien etap w czasie którego stwierdzono, że dominujący szary kamuflaż będzie bardziej efektywny na myśliwcach dziennych.