TS-28 Olive Drab 2 Spray Matt

Opis

Farba w sprayu jest bardzo przydatna do malowania dużych powierzchni. Farba Tamiya jest syntetycznym lakierem, który utwardza się w krótkim czasie. Puszka zawiera 100 ml farby, co wystarcza do pełnego pokrycia dwóch lub trzech karoserii samochodów w skali 1/24. Farby w sprayu Tamiya nie reagują na farby akrylowe czy emaliowe; dlatego po nałożeniu ogólnej warstwy bazowej można również malować szczegóły za pomocą emalii lub farb akrylowych. Farby charakteryzują się doskonałą przyczepnością, są bardzo wydajne i trwałe. Poza tym posiadają szereg zalet do których zaliczyć należy: łatwość aplikacji, dobre krycie, możliwość stosowania na różnych powierzchniach od ceramiki, przez drewno, metal, tworzywa sztuczne, aż po kamień i beton. Pomalowana powierzchnia jest również odporna na wilgoć. Już przy jednej warstwie farby w sprayu można uzyskać taki sam efekt, jak przy nałożeniu pędzlem kilku warstw. Warto oczywiście zadbać o odpowiednie przygotowanie powierzchni – pozbyć się warstw tłuszczu, wody czy kurzu. Równie istotne będzie malowanie w odpowiedniej temperaturze zawartej w przedziale 15°C do 25°C oraz umiarkowanej wilgotności np. poniżej 85%. Należy również unikać malowania w bezpośrednim świetle słonecznym. TS-28 to farba oliwkowo brązowa o wykończeniu matowym. Olive Drab czyli oliwkowo brązowy to niemal synonim kolorów armii amerykańskiej z czasów II wojny światowej. Dla lotnictwa zaczęły się one pojawiać w dokumentach i specyfikacjach w sierpniu 1940 r. Zarząd Korpusu Lotniczego zalecił stosowanie następujących kolorów do kamuflażu samolotów: Dark Olive Drab 31, Neutral Gray 32, Czarny 33 i Morska Zieleń. 28 - wszystkie te kolory jako tymczasowe wykończenie kamuflażu. Do września 1940 r. Laboratorium Materiałowe (MatLab) w Wright Field opracowało matowe farby w tych kolorach. Tym samym powstały finalne farby: ciemny Olive Drab 41, średni zielony 42, neutralny szary 43. Te nowe kolory stały się standardem dla wszystkich samolotów bojowych armii amerykańskiej tuż przed przystąpieniem Ameryki do II wojny światowej i stanowiły wzorzec, do którego producenci mieli dopasowywać swoje farby. Pozostały one niezmienione aż do zastąpienia ich przez Biuletyn Lotniczy Armii i Marynarki Wojennej nr 157 z 28 września 1943 r., zatytułowany "Kolory; lista standardowych kamuflaży samolotów", w którym uwzględniono kolory ANA.