71301 AMT-4 Camo Green Matt

Opis

Camouflage Green dla rosyjskich projektów samolotów, takich jak IŁ-2 i wielu innych. W formie „tuszu” zapewniającego doskonałe rozpylenie i precyzyjny strumień natrysku. Posiada doskonały czas schnięcia i bardzo dobre krycie. Pełna nazwa farby to : AMT aerolak matovyj - uniwersalny lakier do zastosowań lotniczych o matowej powierzchni o barwie ziemistej, brązowo szarej. Farby te wprowadzono do użytku jesienią 1941 r., w obliczu groźby niemieckiego ataku i konieczności dyslokacji przemysłu. Tym trudniejsza była decyzja o wprowadzeniu zupełnie nowego rodzaju wykończenia samolotów, znanego pod nazwą AMT. Powodów dla których zaczęto stosować ten nowy rodzaj wykończenia było wiele: AMT można było niezawodnie nakładać bez potrzeby stosowania podkładu na wszelkiego rodzaju powierzchnie, nawet o mieszanej konstrukcji. Ponadto, lakier AMT był bardzo odporny i miał bardzo twardą powierzchnię o satynowym połysku, w rzeczywistości wyglądał prawie jak tworzywo sztuczne. Był też cieńszy i lżejszy od lakieru a zatem płatowiec oszczędzał na wadze. Jednak w trakcie eksploatacji okazało się że był mniej wytrzymały i miał gorsze właściwości przylegania do powierzchni wodorozcieńczalnych, dlatego ograniczono jego stosowanie tylko do powierzchni metalowych. Produkcja nowych farb rozpoczęła się na początku 1941 r. w Zavod 36, który do tej pory wytwarzał tylko ograniczone ilości takich farb. Warunki w jakich rozpoczęto produkcję, nie mogły być w tamtych chwilach trudniejsze, ale urzędnicy moskiewscy bardzo nalegali, aby jak najszybciej pojawiły się nowe farby. Na początku 1942 r. nowe farby AMT zaczęły być dostarczane do zakładów w mieście Gorki, w Nowosybirsku i Seratowie. Przeznaczone one były głównie na potrzeby programów myśliwskich samolotów LAGG i Jak. Pierwszymi lakierami AMT, które trafiły do dystrybucji, były AMT- 4 zielony, AMT- 6 i AMT- 7, odpowiadające oficjalnie zalecanemu schematowi kamuflażu: czarny na zielonym w dwukolorowej, zakłócającej aplikacji. Starsze lakiery używano równolegle i trudno jest je rozróżnić na czarno białych fotografiach z tamtego okresu. Jednak pewne subtelne różnice pozwalają na identyfikacje AMT.