A.MIG 0705 ACRYLIC WASH Dark Brown Wash

Opis

Wash ten jest szczególnie przydatny do podkreślenia linii szwów, podziałów konstrukcyjnych, paneli itd. a także do zarysowania małych szczegółów. Kolor tego produktu jest szczególnie przydatny dla pojazdów w zielonym kamuflażu. To odnosi się do pojazdów zarówno radzieckich jak i amerykańskich z czasów II wojny światowej. Z jednej strony wszechobecny Olive Drab i kilka oryginalnych odcieni zielonej barwy. W czasie II wojny światowej Armia Radziecka używała na swoich pojazdach kilka różnych odmian koloru zielonego. Jednym z nich był żywy, zielony kolor który został opracowany w 1939 roku i przetrwał w służbie do połowy lat 50. Z tym kolorem pojazdy tej armii takie jak czołgi, wozy opancerzone są najbardziej kojarzony. Bez wątpienia był to najbardziej rozpowszechniony radziecki kolor wojskowy używany podczas II wojny światowej. Używano go do malowania nie tylko pojazdów wojskowych, artylerii i sprzętu wojskowego ale też skrzynek z amunicją i hełmów. Najważniejszym atrybutem tej farby było tzw. ND (НД - не дешифрироваться). Termin ten oznacza w przybliżeniu „trudny do wykrycia”. Zadaniem tej barwy było wtapianie się w otoczenie, zwłaszcza z roślinnością. Zgodnie z oficjalną instrukcją, 4BO było przewidziane do powszechnego malowania. Na czołgi i ciężarówki jednolicie pomalowane farbą ochronną 4K często nakładano łaty w kolorze ciemnobrązowym i/lub piaskowym. Gdy pojazdy były jednolicie pomalowane farbą ochronną 4BO, wszystkie powierzchnie przecierano szmatą nasączoną naftą, co nadawało całemu pojazdowi jednolity matowy wygląd. 4BO miał wiele zalet: maskowało, było elastyczne, chroniło przed rdzą, miało krótki czas schnięcia. Farba 4BO składała się z oleju lnianego (30%), chromu tlenku zieleni (13,1%), żółtego pigmentu ochry (nie więcej niż 51,5%) i pigment pomarańczowy (nie mniej niż 5,3%). Farba ta była produkowana w postaci gęstej pasty, którą rozcieńczano w benzynie, nafcie lub oleju. W oficjalnych instrukcjach stosunek rozcieńczenia wynosił: 60-75% pasty i 25-40%. W praktyce stosunek ten był zazwyczaj inny. Jest to jeden z wielu powodów, dla których 4BO miała tak wiele odcieni, od zielonego do oliwkowego. Innym powodem był fakt, że pasta była produkowana w co najmniej trzech fabrykach: jednej w Stalingradzie i dwóch na Uralu.